Σε μια στιγμή όλα μπορεί να αλλάξουν... Προχθες 2 συμμαθητές μου, έχασαν το μπαμπά τους. Έτσι απλά έπαθε ανακοπή και χάθηκε. Τα λόγια είναι τόσο, μα τόσο φτωχά... Είναι σε ηλικια που το αντιμετωπίζουν, το ξέρω, απλά είναι τόσο ξαφνικό.
Από την Παρασκευή τους έχω στο μυαλό μου και τους δυο. Και τη μαμα τους. Πέρασαν τα χρόνια και χαθήκαμε, απομακρυνθήκαμε. Μεγαλώσαμε όμως μαζί, έχουμε και μια μακρυνή συγγένεια. Τον Χ. τον είχα συναντήσει τον Ιούνιο στην Ερμου, την Μ. την είχα δει στη θάλασσα και χαζοείπαμε τα νέα μας.
Δεν εχει νόημα να παρω τώρα κάποιο τηλ, δεν έχω και τι να πω, παντα κομπλάρω σε αυτές τις περιπτώσεις και τώρα ακόμα περισσότερο.
Οχι οτι θα το δουν, αλλα θέλω να τους πω καλό κουράγιο και δύναμη και να στηρίξουν τη μανούλα τους. Είναι και οι 2 τρομερά παιδιά και θα τα καταφέρουν.
6 comments:
Σε αυτές τις περιπτώσεις δυστυχώς πάντοτε βάζουμε τον εαυτό μας στη θέση αυτών που χάνουν κάποιο γονιό και η θλίψη μας οφείλεται εν μέρει και στο φόβο για τους δικούς μας γονείς....
Το ξέρω Εδρίτσα μου, έχεις δίκιο. Και από την αλλη είναι που θα θελα να είμαι κοντά τους και σε αυτή την περίπτωση, επειδή έχουμε απομακρυνθεί, ίσως το θεωρούσαν υποκριτικό να το πω? Είναι βαρύ. Αλλά τέλοσπάντων ότι δε θα χε νόημα η παρουσία μου.
Στεναχωριόμαστε και για τους άλλους και για εμάς. Όλα περνάνε από το μυαλό μας.
Στη θέση σου θα τους έπαιρνα ένα τηλέφωνο. Ιδιαίτερα επειδή έχετε απομακρυνθεί. Παλιά περνάγατε καλά αλλά χαθήκατε, τώρα όμως που τα παιδιά αυτά υποφέρουν μία παρήγορη κουβέντα (ας είναι και κοινοτυπία) θα αντηχεί γλυκά στα πονεμένα τους αυτάκια, θα σε θυμούνται με στοργή. Οτι δεν είσαι φίλη μόνο για τις χαρές, αλλά στήριγμα και για τις λύπες.
Οταν πονάμε γινόμαστε ευάλωτοι. Τα λόγια και η παρουσία φίλων έστω και μακρυνών βάζουν ένα φυλλαράκι στοργής στο πόνο μας. Εχασα τον πατέρα μου απο επιλαχόντα καρκίνο στα 16 μου χρόνια. Ακόμη θυμάμαι όσους και όσες μου είπαν ένα καλό λόγο τότε.
Καλημέρα!
Θα συμφωνήσω με τη Μαρίνα! Έχω ζήσει κι εγώ μια οδυνηρή απώλεια λίγα χρόνια πριν και ξέρω τι δύναμη προσφέρει ένα τηλέφωνο...Δε χρειάζεται να πεις πολλά άλλωστε...Ένα γειά, σε σκέφτομαι είναι αρκετό!
CrazyTourist2
Καλώς τα παιδιά! :-)
Παιδάκια σας ευχαριστώ για τα ενθαρρυντικά λόγια. Έχω αρχίσει να ψάχνω τα κινητά τους. Μπορεί βέβαια να το πάρουν και στραβά, αλλά εγώ θέλω να το κάνω...
Να το κάνεις! Είναι πολύ όμορφο στα δύσκολα να έχεις δίπλα σου ανθρώπους που σε νοιάζονται :-) Φιλάκια και καλημέρες!
Post a Comment