Χθες είχα κατέβει κέντρο και τυχαία σε ένα μαγαζί συνάντησα 2 παλιούς μου συμμαθητές. Παλληκάρια ολόκληρα τώρα, άντρες σωστοι. Και αρχίσαμε την κουβέντα για το reunion που έχουμε σε 2 χρόνια... Πως περνάει ο καιρός. Ακόμα έχω το δαχτυλιδάκι που λέει μέσα την ημερομηνία της συνάντησης. Αυτά τα παιδιά τα έβλεπα κάθε μερα για 15 χρόνια. Πόσα παιχνίδια, τσακωμούς, τρέλες, μπουγιελώματα έχουμε κάνει παρέα.
Και τώρα μόνο τυχαία τα συναντώ. Έχουν αλλάξει πολλά, δεν ξέρω αν θα ταιριάζαμε στην παρέα τωρα, αλλά μου είναι τόσο ευχάριστο να βλέπω γνώριμες φατσούλες! :-)
Να είστε καλά συμμαθητούδια μου! :-)
2 comments:
Είμαι σίγουρη ότι στο reunion μετά από 2 χρόνια θα ανακαλύψεις ότι ελάχιστα σε δένουν με τους ανθρώπους που πέρασες 14 χρόνια από τη ζωή σου! Μιλώ από πείρα φιλενάδα μου!
Κι εγώ αυτή την αίσθηση έχω, Εδρίτσα μου. Είναι τρομερό πάντως πώς, ενώ αλλάζεις τόσο και οι άλλοι το ίδιο, υπάρχει μια φόρτιση, μια νοσταλγία σε κάθε συνάντηση! Φαντάζομαι στη συνάντηση τη φόρτιση που θα υπάρχει :-)
Post a Comment