Η καλή μέρα...

Το ακόλουθο βασίζεται σε αληθινή ιστορία που μου συνέβη χθες και αφιερώνεται στη Μαρίνα που μου έδωσε τις λέξεις!

Είναι κάποιες μέρες που τις βλέπεις από την αρχή... Δεν τραβάνε. Δε σε πάει ρε παιδάκι μου, μη το ζορίζεις.

Ελα όμως που δε μπορείς και να πας στο σπιτάκι σου να κλειστείς. Πρέπει να κατέβεις γραφείο και να κάνεις κανονικά αυτό που πρέπει να κάνεις.

- Το γεγονός ότι στον Πειραιά γίνεται χαμός με το παρκάρισμα δε τίθεται υπό αμφισβήτηση.

- Κατεβαίνεις και πας να παρκάρεις. Ερχεται ο κύριος από πίσω σου με τη μαούνα του 1800 κ σου κορνάνει, μαρσάρει, βιάζεται, πώς να το δείξει αλλιώς ο ανθρωπος. Πως τη λένε εκείνη την ελληνική λέξη που δε μεταφράζεται? Φιλότιμο? Ας γελάσω καλύτερα. Ναι ναι, μη με κοιτάς, αυτός δεν έχει, εσύ έχεις που βιάζεσαι να παρκάρεις και κοπανάς το δεξί φτερό σου για να πάει αυτός 3 δευτερόλεπτα νωρίτερα στη δουλειά του.

- Αφού παρκάρεις κατεβαίνεις να δεις τι έκανες και βλέπεις το πίσω δεξί φτερό τίγκα στο άσπρο του κολωνακίου. Οχι της περιοχής, του κάγκελου ντε! Αναφωνείς: "Σ***α με φράουλες". Φυσικά βάζεις τα κλάματα.

- Παίρνεις το μπαμπά σου και του το λες. Με λυγμους. Εκεινος σου λεει: Μην κλαις μωρό μου, θα το φτιάξουμε και δε θα φαίνεται τίποτις. Μη στεναχωριέσαι και το Πάσχα που θα έρθεις θα βάλουμε μόνο τα μαλακά συκωτάκια στη μαγειρίτσα! Ησυχάζεις από την παρηγόρια του πατέρα (και της μαγειρίτσας). Τί να κάνει ο δόλιος κι αυτός, με την κλαψιάρα κόρη που του λαχε!

- Στο δρόμο βλέπεις κάτι πιτσιρικάδες που την έχουν κοπανήσει από το σχολείο. Πόσο θα ήθελες να μπορούσες να την κοπανήσεις κι εσύ! Τυχερά παιδάκια!
- Ακους τη λογική σου να φωνάζει: Λιγη μπογιά ειναι, θα το τρίψεις, θα το βάψεις, δε θα φαίνεται καλή μου γυναίκα. Σταμάτα πια να κλαις, υπάρχουν ΠΟΛΥ χειροτερα (θα μπορούσα να βλέπω ραδίκια, παπαρούνες, χαμομήλια και άλλα συναφή ζαρζαβατικά ανάποδα πχ - φτου φτου φτου, κούφια η ώρα!)

- Ομως όχι! Λες και στον καλό σου ότι το αμάξι το κοπάνησες. Εννοειται ότι το κλάμα συνεχίζεται. Παει να το δει και το φτιάχνει!!!! Μονολογείς ότι έχεις το καλύτερο μωρό που σου φτιάχνει το αμάξι. Εννοείται ότι κάνεις το κορόιδο όταν εκείνος σε δουλεύει που μυξόκλαιγες για "λίγο ασπρο στο φτερό". Ξέρεις ότι έχει δίκιο και σωπαίνεις. Σκέφτεσαι ότι το αξίζεις.

- Ξαφνικά τρως χώσιμο για 2 δίωρα τηλεφωνήμα. Το ένα απο τα 2 πολύ σημαντικό. Η καρδία σου πάει στην Κούλουρη.

- Τελείωσε το δεύτερο τηλεφώνημα, το σημαντικό. Δεν έχω ιδέα πώς τα έχω πάει... Ελπίζω να είναι ευχαριστημένο το Μπιγκ Μπος! Αντε να δούμε!


Αύριο (δλδ σήμερα) θα είναι μια καλύτερη μέρα. Υποθέτω - ελπίζω! Αλλά είναι ακόμα Τρίτη.