Εσύ τί έκλεψες σήμερα?

Την Παρασκευή το βράδυ είχα λίγη ώρα γυρίσει από χορό. Έπαιζα με το σκυλάκι των γονιών μου και αποφάσισα να μπω για ντους γιατί είχα ραντεβού για σινεμά. Μόλις βγήκα από το ντους, επέστρεψε και ο αδερφός μου από την προπόνησή του... Στα λίγα δευτερόλεπτα που προλάβαμε να πιάσουμε κουβέντα έξω από το μπάνιο, ακούσαμε εκκωφαντικό θόρυβο από κάποιον από τους πάνω ορόφους. Αλλά όταν λέμε εκκωφαντικό, εννοούμε εκκωφαντικότατο (νέα λέξη αυτή), να νομίζεις ότι θα πέσει το ταβάνι να σε πλακώσει από την ένταση.

Κοιταζόμαστε με τον μπρο, λέμε τι συμβαίνει? Να πλακώνεται τόσο πολύ η οικογένεια που μένει στον τέταρτο, δύσκολο. Έχουν μαλώσει κατά καιρούς, αλλά όχι τόσο έντονα, όπως τέλος πάντων πλακώνονται οι οικογένειες.

Του λέω, κλέφτες, βρήκαν κλέφτες. Αντε ρε, μου λέει, αποκλείεται. Κι όμως, γύρισαν οι άνθρωποι, μάλιστα μπήκαν μαζί με τον αδερφό μου στην είσοδο, αλλά εμείς συνήθως ανεβαίνουμε από τις σκάλες, και βρήκαν όχι μόνο την πόρτα τους παραβιασμένη, αλλά και τους κλέφτες μέσα στο σπίτι. Όσο οι φωνές συνεχίζονταν κατέβηκαν οι κλέφτες τρέχοντας από τις σκάλες, έσπρωξαν τους διαχειριστές που τους ρώτησαν τί έγινε ρε παιδιά και πήγαν να βγουν έξω. Είχαν όμως οι άνθρωποι κλειδώσει την εξώπορτα και έτσι η πόρτα δεν άνοιγε. Για καλή τους τύχη η πόρτα μας είναι τζαμένια και έσπασαν το κάτω μέρος της και διέφυγαν... Είναι το ακριβώς αντίθετο του «Ο Θεός αγαπάει τον κλέφτη, αλλά αγαπάει και τον νοικοκύρη»... Ο «μικρός» κλέφτης είχε βάλει και τα κλάματα μάλιστα, ο «μεγάλος» ήταν πιο ψύχραιμος, παρόλα αυτά κόπηκε στα σπασμένα τζάμια βγαίνοντας και διέφυγε και αυτός.

Περιττό να πω ότι όλοι στην πολυκατοικία έχουμε σοκαριστεί. Δυο βράδια τώρα έχω κοιμηθεί μετά από τρελή πάλη με τον εαυτό μου και ασκήσεις θάρρους. Σκέφτομαι την οικογένεια αυτή, όχι τα υλικά που έχασαν – ήταν κάποια μετρητά και μια ψηφιακή – αλλά τα πιτσιρίκια τους που ήρθαν πρόσωπο με πρόσωπο με αυτούς τους αλήτες. Πώς θα μπορούν να κοιμηθούν, να ηρεμήσουν, να νιώσουν ασφαλή μέσα στο ίδιο τους το σπίτι?

Δε θέλω να υπερβάλω, αλλά όπως έχει γίνει η κατάσταση πρέπει να προσέχουμε πολύ. Κλειδώνετε το σπίτι σας, την πόρτα της ταράτσας σας, τις ασφάλειες του αυτοκινήτου όταν μπαίνετε μέσα. Τα υλικά ξαναγίνονται, οι άνθρωποι όχι.