Έτσι, περπατήσαμε στην όχθη του ποταμού Πο (Πάδος στα σταυρόλεξα)
Είδαμε την Πλάτεία του Vittorio Veneto
Χαζέψαμε στο όμορφο πάρκο δίπλα από το ποτάμι.
Φυσικά δεν παραλείψαμε τα παραδοσιακά φαγητά και γλυκά!
Το highlight του ταξιδιού ήταν το ρήμα "κάθομαι". Και εξηγώ:
Στο λεωφορείο με τον συνάδελφο:
-Δε θελεις να καθήσεις?
-Οχι μωρε, για 2 στάσεις να κάτσω?
Ολο το λεωφορείο με κοιτάει. Συνεδητοποιώ ότι κάπου έχω ακούσει ότι "Κατσο" είναι στα ιταλικά σκληρή βρισιά. Το λέω στο συναδελφο και σκάμε στα γέλια.
Σκήνικο ναμπερ του: Στο αεροδρόμιο πάμε για τσεκ ιν εγω, ο συνάδελφος και μια συνάδελφος. Ο άντρας της παρέας δε βρίσκει την ταυτότητά του και βγαίνουμε από την ουρά για να προχωρήσει ο κόσμος. Τελικά τη βρίσκει και αναφωνώ:
"Επιτέλους παιδι μου μια ωρα εκανες. Καλα, στο τέλος της ουράς θα πάμε, δεν υπάρχει περίπτωση να κάτσω μπροστα στον άνθρωπο"!
Όπου γυρνάει η κοπελίτσα της Αλιτάλια και άλλοι 2 ιταλοί και μας κοιτάνε:
"It means something else in Greek, ok?"
Δεν άντεξα η γυναίκα!
Και το ερώτημα που με καίει είναι: "Έγω πού θα κάτσω?" :-Ρ
No comments:
Post a Comment