Τα γονίδια του καθενός είναι τα γονίδια του μπαμπά και της μαμάς του και των προγόνων ευρύτερα...
Οι γονείς δε μας δίνουν ομως μόνο το dna μας, τα χαρακτηριστικά του προσώπου και του σωματός μας. Πλάθουν και τα χαρακτηριστικά της ψυχής μας. Πάντα πίστευα στην "προδιάθεση" του χαρακτήρα και της ψυχής. Όμως νομίζω ότι τα ερεθίσματα που έχουμε απο το σπίτι μας συμβάλλουν καθοριστικά στη διαμόρφωση της προδιάθεσης αυτής.
Έχοντας φτάσει αισιως τα 28, έχω κάνει κάποια πράγματα στη ζωή μου και αρχίζω να βλέπω πόσο καλούς γονείς έχω. Πόσο καλά γονιδιάκια έχω, όπως τους λέω χαρακτηριστικά.
Δεν ξέρω πώς να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου προς τους ανθρώπους αυτούς. Δε θα μιλήσω για το πόσο πάλεψαν και πόσα θυσίασαν αυτοί οι άνθρωποι για να φτάσω εδώ που είμαι. Θα πω για την ηθική στήριξη, για την αμέριστη συμπαράσταση, για την αφιδόλευτη αγάπη που μου έχουν δώσει.
Και φτάνοντας στην ηλικία που είμαι έχω διαπιστώσει ότι όλα αυτά δεν είναι καθόλου μα καθόλου δεδομένα. Δεν είναι όλοι οι γονείς έτσι.
Αναμφίβολα οι γονείς κάνουν λάθη. Όταν τα λάθη όμως είναι χωρίς κακή πρόθεση, αλλά από κακή επιλογή, δε μπορείς να τους το κρατήσεις.
Ευχομαι και ελπιζω - αν και οταν - γίνω και εγώ γονίδιο να είμαι καλή, πονετική, να συμπαραστέκομαι και να προστατεύω, αλλά και να αφήνω να ανοίξουν τα φτερά τους, όπως έχουν αφήσει και τα δικά μου γονίδια εμένα.
Γονιδιακια μου σας αγαπάω και σας ευχαριστώ για όλα.
No comments:
Post a Comment