Η κυρία Ε. και ο κύριος Μ. είναι αγαπημένοι μου γείτονες, είναι μαζί καμιά 60αριά χρόνια, μένουν στον όροφο κάτω από εμένα και είναι οι πρώτοι που γνώρισα όταν ήρθα εδώ. Είναι καλόκαρδοι και έχουν παιδιά, ανίψια και πολλά πολλά εγγονια. Κάθε φορά που κάτι μας χαλάει στην πολυκατοικία κάποιο εγγονι ή ανίψι τους έρχεται άμεσα και το φτιάχνει - να ναι καλά τα παιδιά!
Την προηγούμενη βδομάδα ανέβαινα τις σκάλες και πέτυχα τον κύριο Μ. να βγαίνει. Έλα εδώ κοπελούδα μου λέει να σου δώσω 2 κομμάτια σπανακόπιτα, τώρα τα βγάλαμε από το φούρνο. Αντιστέκεσαι σε τέτοιο φίλεμα? ΠΟΤΕ!!!!
Σήμερα εδέησα να τους κατεβάσω το πιατάκι κατεβαίνοντας και για να μη το δώσω άδειο και επειδή δεν είχα και τίποτα να το γεμίσω, πήρα ένα βαζάκι μαρμελάδα βερύκοκο που είχα φτιάξει πριν καμιά 15αριά μέρες.
Τοκ-τοκ χτυπάω την πορτούλα τους.
ΕΓΩ: Κυρία Ε. σας έφερα το πιάτο σας, η σπανακόπιτα ήταν τέλεια, απόλυτα μαμαδίσια! Σας έφερα και ένα βαζάκι μαρμελάδα βερύκοκο που έφτιαξα εγώ
ΚΥΡΙΑ Ε.: Βρε τί πήγες και έκανες! Δεν παλεύεσαι!!!!!
2 comments:
Μικρούλα μου είσαι πολύ τυχερούλα που έχεις τέτοια σχέση με τους γείτονές σου.. Δεν είναι εύκολο ούτε συνηθισμένο πια.. Και για μας που μένουμε μακριά από μαμάδες και μπαμπάδες είναι πολλές φορές πολύτιμο...
JULIA εδώ eatthisandthat
επανήλθα και θέλω να σε αυχαριστήσω για το ενδιαφέρον σου!!!
Περιμένω σχόλια...
Post a Comment