Πως μπορεί ενα τόσο μικρό, γλυκό πλασματάκι να σου φτιάχνει τη διάθεση? Να σε κάνει να τα ξεχνας όλα, να θέλεις να την κοιτάς, να τη φροντίζεις, να παίζεις μαζί της.
Ομολογώ ότι όταν άρχισε να κλαίει τα έχασα. Ψύχραιμη η μαμα της (η ξαδέρφη-κουμπάρα μου ντε!) την πήρε στην αγκαλιά της και απεφάνθη "Πονάει το εντεράκι της". Εκανε τα μαγικά της και ησύχασε η μικρή μου πριγκήπισσα.
Φεύγοντας την προειδοποίησα: Μη με ξεχάσεις μικρό μου ανηψούδι, το Πάσχα πάλι εδώ θα μαι θα σε κανακεύω!
Μικρο, γλυκό μωρό μου έχεις λείψει κιόλας!
ΥΓ: ναι, ναι, η μαμά της άλλαζε μια πάνα σε μένα και μια στην κόρη της! :-D
7 comments:
Είδες τι καλά που είναι τα άτιμα;;
Να σας ζήσει!!
Ασε ασε, μιλάμε για μεγάλο μούτρο Τασούλα μου! Σε ευχαριστώ πολύ πολύ!
ante vre! kai molis teleiwsei to fantariliki xereis ti sou meine na kaneis! :-)
Όχι ρε ακόμα, είμαι πάρα πολύ μικρή!!! :-Ρ Ακόμα θέλω ντάντεμα! :-D
Για την ώρα βολεύομαι με το μωρό της ξαδέρφης! Χιχιχι!
poso mikri kali mou? triantarises i se kana dio xronia??
ainte apo kei!
Οχι ρε 30! Ακόμα 26 είμαι! Σνιφ σνιφ!
Είδες τι τρέλα που είναι τα ζουζούνια; Να’ναι καλά η μπεμπούλα σας και τα καλύτερα έρχονται.. όταν αρχίσει τα μαμαμαμαμαμα και τα μπαμπαμπαμπαμπα να δεις τι χαρές θα κάνετε!!!
Post a Comment