Ξύπνησα σήμερα και άκουγα τη βροχή στη βεράντα, τικ τικ τικ τικ. Ούτε μια αχτίδα δεν έμπαινε στο δωμάτιό μου και δε μου κανε καρδιά να σηκωθώ.
Πριν πολύ καιρό θα σηκωνόμουν και αφού θα ετοιμαζόμουν για σχολείο και πριν φύγω θα χουχούλιαζα κανένα 5αλεπτο στο αναμμένο τζάκι. Πόσο μ αρέσει το τζάκι! Και το μεσημέρι θα γυρνούσα σπίτι, θα περιμέναμε τον μπαμπά για φαΐ και θα τρώγαμε καμιά σούπα τύπου φασολάδα/ φακές με ψητή ρέγγα στο γκαζάκι. Μετά το φαγητό θα περνούσα ατέλειωτες ώρες μπροστα στο τζάκι (Μπορεί να κοιμόμουν και λιγάκι :-) )
Πότε θα έρθουν οι διακοπές να χουχουλιάσω στο σπιτάκι μου?
4 comments:
oooooooooooh ti eipes twra?
san na to zw...
katapliktiki i anamnisi sou...exei ap oles tis esthiseis mesa!
Ζέστη στο σπίτι, τα ξύλα να καίγονται στο τζάκι και εγώ να σκαλίζω τη φωτιά, το καλύτερο μου! ;-)
Εγώ δεν έχω τζάκι αλλά θα ήθελα να χειμωνιάσει πολύ, να ξυπνήσω ένα πρωί και έξω να βρέχει "καρέκλες", να χιονίζει, να φυσάει. Να φτιάξω ζεστό καφέ, να αράξω στο καινούργιο καναπέ που δεν τον έχω ακόμα ευχαριστηθεί λόγω δουλειάς και να διαβάσω ενα περιοδικό. Απλά καθημερινά πράγματα που τελικά τα νοιώθεις τόσο μακριά από την καθημερινότητα και την πραγματικότητα, περιμένεις να έρθουν οι διακοπές για να τα γευτείς. Ωραίο και το τζάκι αν το καλοσκεφτώ.
Lianne και με την προοπτική που δίνεις εσύ παίζω, αφού και εγώ δεν έχω τζάκι σπίτι. Εκεί που μένουν οι γονείς μου έχουμε (εκεί μεγάλωσα δλδ, αλλά δε το λέω πατρικό, δε μου πάει! Ειναι το σπίτι μου!)
Καλωσήρθες! :-)
Post a Comment