Thursday, August 9, 2007

Ιστορίες του φαντάρου: Η είσοδος

Σήμερα είναι μεγάλη μέρα. Είναι επίσημα φαντάρος. Καιρό το ξέραμε, το περιμέναμε, πριν ένα μήνα ήρθε το χαρτί. Αλλά τελικά μέχρι να πας στην πύλη και να τον αφήσεις δεν έχεις συνειδητοποιήσει τίποτα. Και ο BF (ο boyfriend ντε!) μέσα στην απίστευτη ψυχραιμία. Εντάξει είναι λογικό, αλλά δεν ξέρω, εγώ ένιωσα παράξενα. Μου έμεινε η εικόνα στην πύλη, να τον αφήνω και να φεύγω...

Πάντως ο σύγχρονος φαντάρος είναι πολύ ιν! Μπαίνει στο φανταρος.τζι-αρ και στο θητεία.τζι-αρ και τα μαθαίνει όλα. Τί να πάρει μαζί του, τι να ξέρει για το στρατό, όλα. Και το κορυφαίο είναι ότι υπάρχει και φόρουμ για στρατό και σχέση, όπου μπαίνουν όλες οι «γυναίκες» των φαντάρων και ανταλλάσσουν του πόνους τους. Σήμερα το πρωί μου το είπε. Χαχα! Καλά με φαντάζεσαι να γράφω κι εγώ? Αν είναι δυνατόν. Έχω συνηθίσει να ασχολούμαι με φόρουμ συνταγών, όχι φανταρικών σχέσεων! Χαχαχα! :-)))) Μου φαινεται πολύ αστείο, ειδικά όπως μου το περιέγραφε ο BF.

Το επίσης «τραγικό» της υπόθεσης είναι ο «θρήνος». Μιλάμε ότι έπεσε πολύ κλάμα στην πυλή. Μανάδες, φιλενάδες, κλαίγανε με μαύρο δάκρυ. Εγώ δεν μπόρεσα να μείνω πάνω από 5 λεπτά εκεί μπροστά και αυτό γιατί μιλούσαμε με τον BF για τις τελευταίες λεπτομέρειες. Μετά όπου φύγει-φύγει. Όχι τίποτα άλλο, δεν πολύαντέχω αυτό το κρέμασμα στην πύλη. Είναι κομμάτι αστείο να το πω, θλιβερό να το πω? Δε το μπορώ. Δεν πάει και στον πόλεμο, είπαμε, ψυχραιμία, κοπελιές.

Έτσι λοιπόν, είμαι επίσημα η γυναίκα του φαντάρου. Πρέπει να μάθω να πλέκω κάλτσες και φανέλες, γιατί εκεί πάνω στην Γκατζολία κάνει πολύ κρυο το χείμωνα. Ελπίζω τουλάχιστον να πάει πουθενά καλά, να έχει κανένα αεροδρόμιο κοντά, γιατί με βλέπω να αλλάζω όλα τα μεταφορικά μέσα για τον δω. Με αεροπλάαααανα και βαπόοοοοορια! :-D

Αντε, να περάσει γρήγορα ο καιρός και να περνάει καλά το φανταράκι μου.

Και πάμε όλοι μαζί:


- Φαντάρε μου, φαντάρε μου, πάρε με στη στρατώνα

- Φανταράκι, φανταράκι, έχω στην καρδιά μεράκι

- Έεεελα στην παρέα μας φαντάρε, κάτσε κι ένα ποτηράκι πάρε

Αυτά μπορώ να θυμηθώ, καμιά άλλη ιδέα? ;-))

No comments: