Μυστήριο πράγμα. Πριν αρχίσω να πω ότι στη δουλεια το 97,643% ειναι αντρες. Παλληκάρια δλδ μη φανταστείτε τίποτις μεσόκοπους. Οπότε είναι καλό δείγμα του πως σκέφτεται ο αντρικός πληθυσμός κάτω των πρώτων -άντα. (Πλάκα πλάκα αξίζει να τους κάνω μια κατηγοριοποίηση)
Πριν μέρες λεπόν ένα απο τα παλληκάρια μου ανακοίνωσε ότι δε θα γνωρίσω την κοπελιά του τελικά, διότι περνούν κρίση και μάλλον το πάνε για χωρισμό... Το παιδι αυτό ήταν πάρα πολύ στενοχωρημένο, καθώς είχε προσπαθήσει πολύ για τη σχέση αυτή (εξ'αποστάσεως για δυο χρόνια) και μόλις χρειάστηκε τη συμπαράσταση της κοπελιάς, αυτή εγινε Λούης. Χμμμ. Προσπαθώ να δω και τη γνώμη της κοπελιάς την οποία δεν ξερω βεβαίως, αλλά τεσπά, γυναίκες είμαστε. Μην τα πολυλογώ, τελικά χωρισαν χθες. Εκεί που θέλω να σταθώ είναι η αντίδραση του παλληκαριού. Εσκασε με τσιγαρούκλα (δεν καπνίζει), χάλια μαύρα, τον πήρα παράμερα να ρωτήσω τι έγινε και εσκασε και μια μπουνιά στον τοίχο και τρέχαμε για παγάκια. Μην πω για το μαύρο δάκρυ. Πόνεσε η ψυχή μου πραγματικά που τον ειδα ετσι, ενώ δεν είμαστε φιλοι κολλητοί, συνάδελφοι είμαστε, δεν αντεξε.
Προκειται για περιπτωση, το ξέρω, αλλά τελικά υπάρχουν και τέτοια παιδιά. Δεν είναι όλοι οι άντρες γουρούνια! Χαχαχαχα! Αστειεύομαι αγόρια! Είναι θέμα καθαρά ανθρώπου και όχι φύλου, ο τρόπος που φερόμαστε στους άλλους. Και χαίρομαι γιατί έχω και φίλους που είναι τόσο ευαίσθητοι και καλοί! :-)
PS: Για τις αναίσθητες γυναίκες θα γράψω άλλη μέρα!
No comments:
Post a Comment