Είναι μερικές φορές που τα φέρνει έτσι η ζωή και δε μπορείς να είσαι κοντά στους ανθρώπους που αγαπάς... Είναι στιγμές σήμερα που έχω σφίξει τόσο πολύ τα δόντια για να μην κλάψω.
Όχι για τη γιαγιά, που έφυγε (πλήρης ημερών και πολύ άρρωστη τις τελευταίες μέρες), αλλά για τη μαμά μου, που δεν είμαι κοντά της.
Μανούλα μου, κουράστηκε πια η γιαγιά, έζησε μια καλή ζωή, ολοκληρώθηκε ως άνθρωπος και ήρθε η ώρα να φύγει. Εκανες ό,τι μπορούσες να σταθείς πλάι της, κουράστηκες και εσύ και τη φρόντισες με τον καλύτερο τρόπο.
Σε αγαπαώ πολύ και θέλω να ηρεμήσεις, να ξεκουραστείς και να είσαι ήσυχη πιά.
0 comments:
Post a Comment